Türkiye-Katar ekseni ve Husi gerçeği

Avni Özgürel 17 Kas 2026

Avni Özgürel
Tüm Yazıları
Gündemin en stratejik başlıklarından biri şüphesiz Türkiye ile Katar arasında imzalanan Savunma Anlaşması. Taraflardan birine yönelik olası bir dış saldırıda birleşik pozisyon almayı öngören bu adım, aslında "çarşambanın gelişinin perşembeden belli olduğu", beklenen bir gelişmeydi.

Zaten Türkiye, Körfez ile ilgili meselelerde genel olarak Katar ile ortak hareket etme iradesi gösteriyor. İşin daha da dikkat çekici boyutu, bu anlaşmanın bölgede yarattığı çekim gücü. Meclis onayının ardından tam anlamıyla devreye girecek olan bu güvenlik eksenine yalnızca Mısır değil, Azerbaycan da dahil olmak üzere pek çok ülke katılmaya istekli. 

Körfez'deki bu stratejik güvenlik adımlarını ve atılan imzaları konuşurken, bölgenin diğer ucundaki Yemen'i ve Babülmendep Boğazı'nda değişen dengeleri denklemin dışında tutamayız. Zira Yemen hükümet güçlerinin savunma hattı kurmak amacıyla Babülmendep Boğazı'ndan çekilmek zorunda kalması, bölgedeki güç haritasının nasıl yeniden çizildiğinin en net göstergesi. 

Tam da bu noktada, özellikle Batı basınının dayattığı dili ve ezberleri bir kenara bırakmamız gerekiyor. Batı medyası Husileri "El Kaide benzeri bir terör örgütü" kalıbına sokmaya çalışsa da, meseleye daha geniş ve tarihi bir vizyonla bakmak şart. Karşımızda 400 milyonluk devasa bir nüfus havzasını barındıran ve dünyanın en büyük altıncı petrol ile doğal gaz zenginliğine sahip olan bir coğrafya var. Yemen dünü bugünü olmayan bir yer değil; ortada Suudi Arabistan diye bir devlet dahi yokken, 400 yıl boyunca Osmanlı hakimiyetinde kalmış, köklü ve derin bir geçmişe sahip. 

Savaşa ve çatışmaya alışık olan Suudi Arabistan'ın bölgede başlattığı gerilim, günün sonunda Babülmendep Boğazı'nın kontrolünü mecburen Husilere bırakmalarıyla ve bunun sıkıntısını çekmeleriyle sonuçlandı. Türkiye'nin kendi devlet siyaseti açısından yapması gereken en kritik hamle, Batı'nın bu sorunlu dilini süratle terk etmektir. Bölgede kalıcı bir barış hedefleniyorsa, Husilerle mutlaka masaya oturulmalı ve toplumun haklarını teslim etmek adına onların devlet olma talepleri desteklenmelidir. Bölgedeki istikrar, ancak bu tarihi gerçeklerle yüzleşerek sağlanabilir.