Jim VandeHei - Mike Allen
Trump ve Cumhuriyetçiler, çoğunlukla beyaz ve yaşlılardan oluşan bir Temsilciler Meclisi ve Senato azınlığıyla baş başa kaldı. Karşılarında, Obama döneminin başlangıcından bu yana 18 yıldır sahip olmadığı güce ve farklara ulaşmış, daha genç ve daha çeşitli bir Demokrat Parti yükseliyor.
Sonuçlar, yazabileceğimiz her sözden daha yüksek sesle konuşuyor:
Demokratlar Teksas, Kansas, Güney Karolina, Ohio’da ve belki Mississippi’de Senato yarışlarını kazandı. Bu, 55 sandalyelik bir çoğunluğa giden yolda olabilecekleri anlamına geliyor.
Demokratlar, Amerika’nın dört bir yanında bulunan “kararsız” bölgeleri kazandı. New York Times tahminine göre ulusal ortalama zafer farkı yaklaşık 13 puan. Demokratlar 250'den fazla sandalyelik, 18 yılın en yüksek çoğunluğuna doğru gidiyor.
Teksas artık tepeden tırnağa Demokrat bir eyalet; birkaç ay önce bu düşünülemezdi. James Talarico, Ken Paxton’ı sanki Connecticut’taymış gibi ezdi (%55'e %43). Eyalet Temsilcisi Gina Hinojosa, 32 yıl sonra Teksas’ın ilk Demokrat valisi olacak.
Papaz Adam Hamilton, 94 yıl sonra Kansas’ta Senato koltuğu kazanan ilk Demokrat oldu.
Kuzey Karolina, Demokratların Senato koltuğunu çevirmesi ve Ulusal Cumhuriyetçi Kongre Komitesi (NRCC) Başkanı Temsilci Richard Hudson’ı (C-N.C.) büyük olasılıkla koltuğundan etmesiyle tam bir mavi eyalet görünümünde. Hudson, Meclis’i elde tutma çabasını yöneten isim. Kuzey Karolina’nın Kongre heyeti 10 Cumhuriyetçi - 4 Demokrat dağılımından 5 Cumhuriyetçi - 9 Demokrat dağılımına kaydı. Georgia Cumhuriyetçiler için daha da kötüydü; hem eyalet hem ABD Senatosu düzeyindeki tüm güçlerini kaybettiler.
Florida Valisi Ron DeSantis (C), X’te kayıpların o kadar yaygın, derin ve ağır olduğunu, Cumhuriyetçilerin 2032'ye kadar Senato’nun kontrolü için “şansları olmayabileceğini” öngördü.
Geniş çerçeveden nasıl bakmalı; Burası, iktidardaki Cumhuriyetçi Parti’ye yönelik kalıcı hoşnutsuzluk nedeniyle federal düzeyde hızlı ve ani güç değişimlerinin yaşandığı, yarı yarıya bölünmüş bir ülke. Dolayısıyla bir yandan bu sonuç çok şaşırtıcı değil.
Öte yandan Cumhuriyetçi kayıplar o kadar derin, geniş ve her yere yayılmış ki bunu Trump’ın, gündeminin, üslubunun, söyleminin ve başkanlığının kitlesel bir reddinden başka bir şey olarak görmek saflık olur.
Cumhuriyetçi Parti’nin geriye kalanı, hatta daha da Trump yanlısı ve ona meydan okumaya daha da isteksiz. Eleştirmenleri, çekingen olanlar bile, genel seçimden çok önce tasfiye edilmişti. Dolayısıyla Cumhuriyetçileri, çok popüler olmayan bir lider ve hiç istenmeyen bir savaşı yöneten bir başkanla geçecek iki yıl daha bekliyor. Köşeye sıkışmış, utanç içindeki bir Trump daha da öngörülemez olur.
Demokratların Trump’ı, ailesini ve destekçilerini soruşturmaya yetecek sayıları ve Meclis ile Senato’da gündemi belirleme güçleri var.
Sonuç olarak, eçmenler ülke genelinde, Kongre oylarında hükümet yolsuzluğunu “belirleyici bir mesele” olarak gösterdi. Demokratlar, zafere rağmen bir marka olarak derinden popüler olmayan bir partiyi toparlamak için aylar harcayacak. Mamdani tarzı sosyalistlerle, Schumer tarzı merkez solcular arasında hararetli bir mücadele bekleyin.
